BACO DE VERULAMIO INSTAURATIO MAGNA. PRAEFATIO.
De nobis ipsis silemus: De re autem, quae agitur, petimus: uthomines eam non Opinionem, sed Opus esse cogitent; ac pro certohabeant, non Sectae nos alicujus, aut Placiti, sed utilitatis etamplitudinis humanae fundamenta moliri. Deinde ut suis commodis aequi ... in commune consulant, ... et ipsi in partem veniant. Praetereaut bene sperent, neque Instaurationem nostram ut quiddam infini-tum et ultra mortale fingant, et animo concipiant; quum revera sitinfiniti erroris finis et terminus legitimus.
Saludos, terrícolas.
Innoble metrera, Medea se deleitó en la contemplación oblicua de cierto oficinista de casi treinta años con un ejemplar de Un Mundo Feliz bajo el brazo, en desenfadado coloquio con alguna compañera de trabajo.
Devenida com-putó-loga, instaló Prodigy Infinitum acompañada de deliciosa charla con Lolita L. D. V., ex de J. F. E. O.
Tremendamente alarmada, maldijo el momento en que vio el anuncio del último libro del tan celebrado (la mierda nunca fue tan alabada) Paulo Coehlo (el bodrio se llama El Zahír). Medea se desvaneció cuando leyó en el cutre anuncio "Deja que ocupe tu pensamiento".
Exhausta como nunca, Medea llora su suerte desde Polanco, en salutant a la Pareja Presidencial con adusto gesto helénico y movimiento de brazos mediante, similar en todo a las tenochcas mentadas de madre...
Su siempre fiel intérprete, Manuel

0 Comentarios:
Publicar un comentario
Suscribirse a Comentarios de la entrada [Atom]
<< Página Principal